Door Gerda Klijnstra

Bron: Bulletin 2-2003, Boekenrecensies

Titel: Mong, eenling in het leven van alledag

Auteur: Hendrick Vannek

ZONDERLING

Wat doe jij toch altijd vreemd, zei een dorpeling tegen Mong. Je

hebt groot gelijk, zei Mong

Weer zo'n vreemde opmerking, zei de dorpeling. Ik gaf je

gelijk, ik respecteerde je mening en je waardeert het niet, zegt

Mong verbaasd.

De man schudde zijn hoofd: je had toch kunnen pro­testeren,

argumenten aandragen om te bewijzen dat je niet vreemd bent?

Zoveel moeite om de waarheid te verdraaien, dat vind ik nu

vreemd, grijnsde Mong.

EENLING .

Mong is het verhaal over een eenling, zijn vader sterft op zijn

geboortedag. Zijn moeder herstelde niet van deze slag en werd

een stille vrouw. Mong trekt zich te­rug in zijn binnenwereld.

Toen hij negen was, viel hij in een put en had een

bijnadoodervaring Hij ervaart de wereld als vol onbegrip. Hij

speelt bijvoorbeeld met een jongetje dat stottert. Hij stottert mee

om erbij te horen. Hij heeft zo een draai om zijn oren te pakken,

omdat anderen het gemeen vinden en denken dat hij hem wil

pesten. Als hij opgroeit merkt hij dat de mensen hem zonderling

noemen. Zonderling, zonder Ling, denkt hij en hij verlaat zijn

geboortedorp om Ling te zoeken. Hij trekt met de karavanen

mee rond Samarkand en vindt uiteindelijk Ling, een wijze

marktkoop­man.

LING

Dit is een ommekeer in zijn bestaan. Ling zegt de dingen niet

zomaar. De waardevolste woorden zijn voor Ling: ontdekken en

herinneren. Iemand die iets ont­dekt heeft iets gevonden wat

onbekend is en dat is iets nieuws. Iemand die zich iets kan

herinneren heeft iets gevonden wat er al was, iets ouds.

Eigenlijk is ontdekken iets ontmoeten wat er al is maar

bedolven of verscholen was. En her-inneren is hetzelfde, iets

waardevols dat bedolven is onder zaken die later kwamen.

Watje ontdekt of herinnert is beide iets wezenlijks wat er altijd

al was en zal zijn. Mong denkt hier lang over na en vraagt:

herinner ik me of ontdek ik dat jij mijn leermeester bent? Ling

glimlacht: hoe is het voor je als je ontdekt dat je je eigen

leermeester bent?

Na Lings heengaan vat Mong zijn wervend bestaan op en

vestigt zich uiteindelijk in een dorpje. mensen beschouwen hem

als een wijze en een genezer.

Het boekje gaat verhalend door Mongs bestaan heen, ik

werd er helemaal ontspannen van en het raakt me diep in

mijn ziel. Echt prachtig die verhalen. Vooruit, nog eentje

dan

Drie mannen in de nauwe bergpas, versperden Mongs pad. Je

geld of je leven, zei de oudste dreigend. Mong lachte: geld heb

ik niet en aan mijn leven heb je niets, dus laat me door. Meen je

dat, vroeg de een. Natuur­lijk, zei Mong, maar misschien heb je

iets te eten? In hun schuilplaats deelden zij het brood en

geitenkaas. De aanvoerder vroeg: ben jij nooit bang zo helemaal

alleen in dit gebied? 0 nee, zei Mong, want zelfs de rovers hier zijn gastvrij.

Zij lachten alle vier uitbundig!